Οσφυαλγία … μερικές από της ποιο συχνές αιτίες του πόνου στην μέση.

Σύμφωνα με έρευνες το 80 - 85% των ανθρώπων θα βιώσει  για κάποιο διάστημα στη ζωή τους πόνο στην μέση ( Οσφυαλγία ). Η ένταση και η σοβαρότητα των συμπτωμάτων μπορεί να κυμανθεί από την απλή ενόχληση ως την σημαντική ανικανότητα. Υπάρχουν διάφορες πιθανές αιτίες που προκαλούν πόνο στην μέση, και μια ευρεία ποικιλία παραγόντων που μπορεί να συμβάλει στον πόνο στην μέση. Στο άρθρο αυτό περιγράφουμε τους διαφορετικούς τύπους – αιτίες ( με ιατρικούς διαγνωστικούς όρους) που προκαλούν πόνο στην μέση.

Κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου. 

Σ αυτήν την περίπτωση, ο δίσκος που βρίσκεται ενδιάμεσα των σπονδύλων, αναπτύσσει μιαBuild ), ασκώντας πίεση στο αντίστοιχο νεύρο που περνά πίσω από τον δίσκο ( μεσοσπονδύλιο τρήμα). Όταν αυτό συμβαίνει ο δίσκος ασκεί πίεση στο νεύρο με αποτέλεσμα να νιώθουμε μούδιασμα ,αδυναμία σε κάποιους μύες  και πόνο στο πόδι(με συγκεκριμένη κατανομή ) και την μέση. Συνήθως ο πόνος και τα μουδιάσματα  είναι εντονότερα στο πόδι παρά την μέση. Πολλές φορές μπορεί να υπάρχει πόνος μόνο στο πόδι και καθόλου στην μέση. Σχεδόν πάντα υπάρχει αλλαγή στα αντίστοιχα αντανακλαστικά των μυών ( γόνατο ή  αστράγαλο).

διόγκωση (

Mechanical Low Back Pain - Πόνος στην μέση μηχανικής αιτιολογίας

Ο όρος Mechanical Low Back Pain ( μηχανικός πόνος ) αναφέρετε για να περιγράψει τον πόνο που προέρχεται – προκαλείτε από την εφαρμογή μηχανικών δυνάμεων  οι οποίες είναι ικανές να παραμορφώσουν , διατείνουν ή τραυματίσουν τους ιστούς που που εμπλέκονται στη συγκεκριμένη παθολογική διαδικασία, τέτοιοι ιστοί μπορεί να είναι  μυες, σύνδεσμοι, αρθρώσεις Facet, μεσοσπονδύλιος δίσκος και ινώδης δακτύλιος (μικροτραυματισμοί ινώδους δακτυλίου, εκφύλιση μεσοσπονδύλιου δίσκου κ.α.). Ο μηχανικός πόνος είναι το αποτέλεσμα της εφαρμογής των μηχανικών δυνάμεων που προκαλούν την παραμόρφωση – τραυματισμό των παραπάνω ιστών οι οποίοι περιέχουν ευαίσθητους υποδοχείς του πόνου. Υπάρχει εντοπισμένος πόνος στην μέση, μπορεί να είναι από την μια πλευρά μόνο είναι εύκολο να τον εντοπίσουμε, και δεν αντανακλά συνήθως ποιο κάτω από το γόνατο.

Strain

Πρόκειται για έναν μυικό τραυματισμό ( θλάση, σκίσιμο ),  λόγο υπερβολικής μυικής προσπάθειας. θλάσεις στους ραχιαίους μύες είναι σπάνιες.

Οι υγιείς μύες δεν σχίζονται ,ούτε τραυματίζονται τόσο εύκολα εκτός και αν  υποβληθούν σε μια σημαντική και απότομη φόρτιση.  Σ αυτήν την περίπτωση  το άτομο έχει υποστεί κάποιο τραυματισμό και νιώθει των πόνο αμέσως. Η σοβαρότητα του τραυματισμού και η ένταση του πόνου εξαρτάται στο ποσοστό των μυικών ινών που έχουν σκιστεί. Παρ όλα αυτά οι

Sprain (Διάστρεμμα )

Αναφερόμαστε στον τραυματισμό των συνδέσμων της σπονδυλικής στήλης, αυτός μπορεί να δημιουργηθεί λόγο μιας απότομης κίνησης ( στροφής συνήθως ) ή κάποιας πτώσης. Οι σύνδεσμοι συμβάλουν σημαντικά στην παθητική σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης αποτρέποντας την ανεξέλεγκτη κίνηση των σπονδύλων. Ο τραυματισμός – διάστρεμμα των συνδέσμων μπορεί να οδηγήσει σε μικρές μετατοπίστηκε κινήσεις των σπονδύλων ( ολισθήσεις ),  ανεξέλεγκτη κίνηση μεταξύ των σπονδύλων με αποτέλεσμα την  την πρόκληση πόνου.

Sublaxation

Πρόκειται για έναν αρθρικό τραυματισμό, ποιο συγκεκριμένα κάποιος σπόνδυλος ή σπονδυλικό τμήμα είτε  έχει κολλήσει ( ή μετατοπιστεί )σε μια λανθασμένη θέση προκαλώντας τάση στους συνδέσμους και πόνο.  Συνήθως υπάρχει ένταση στην περιοχή , πόνος και μειωμένη κίνηση. Το Sublaxation μπορεί να προκληθεί με ή χωρίς κάποιο τραυματισμό, και συνήθως δεν ανιχνεύεται με την ακτινογραφία επειδή η μετατόπιση είναι πολλή μικρή.

Hypermobility ( Υπερκινητικότητα )

Πρόκειται και εδώ για έναν αρθρικό τραυματισμό, αντίθετα με την περίπτωση του Sulaxation όπου η άρθρωση είναι << κολλημένη >>  εδώ υπάρχει παραπάνω κίνηση από την κανονική. Σε ένα υπερκινητικό σπονδυλικό τμήμα η άρθρωση έχει χάσει τη φυσιολογική της σταθερότητα που της παρέχεται από τους συνδέσμους και τον μεσοσπονδύλιο δίσκο.  Σ ε αυτήν την περίπτωση οι ασθενείς αναφέρουν συχνά επεισόδια πόνου,  ο πόνος είναι συνήθως τοπικός με αίσθημα κόπωσης που μπορεί να εξαπλωθεί σε μεγάλη επιφάνεια της  πλάτης, επίσης μπορεί να αναφέρουν πόνο στην περιοχή του γλουτούς.  Ο πόνος μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά με μια απότομη ή ασυνήθιστη κίνηση.

Έξω επικονδυλίτιδα - Tennis Elbow

Εισαγωγή

Συχνά αναφέρετε ως έξω επικονδυλίτιδα , Tennis Elbow , η τενοντίτιδα των εκτοίνωντων.

Η έξω επικονδυλίτιδα συνίσταται σε φλεγμονή και ρήξεις της κοινής έκφυσης των εκτοίνωντων μυών του καρπού και κυρίως του βραχέως κερκιδικού εκτείνοντας των καρπό αλλά και του κοινού εκτοίνων τους δακτύλους. Η πάθηση – τραυματισμός οφείλεται συνήθως σε υπέρχρηση από δραστηριότητες που απαιτούν επαναλαμβανόμενες κινήσεις  του καρπού και του χεριού (με αποτέλεσμα την υπερφόρτιση των εκτοίνοντων μυών που βρίσκονται εξωτερικά του χεριού)  και την  μυική ανεπάρκεια των μυών που υποστηρίζουν την άρθρωση του αγκώνα. Το αποτέλεσμα της επαναλαμβανόμενης χρήσεις των μυών του χεριού και επομένως των αντίστοιχων τενόντων του αντιβραχίου , μπορεί να οδηγήσει σε μικροσκοπικά σxισίματα , αποσύνθεση και τελικά εκφύλιση στους τένοντες. Για την επιδιόρθωση της διαταραχής αυτής το σώμα  απαντάει με μια φλεγμονώδη αντίδραση.

Κλινική εικόνα και συμπτώματα

Στην τεντονοπάθεια των εκτοίνωντων το πρώτο σύμπτωμα είναι η αίσθηση του πόνου, στην εξωτερική πλευρά του αγκώνα και του αντιβραχίου. Ο πόνος αυτός αναπτύσσεται σταδιακά. Αρχικά μπορεί να νιώθουμε πόνο μετά την άσκηση ή κάποια δραστηριότητα, επίσης μπορεί να συνυπάρχει δυσκαμψία και αίσθημα έντασης στην περιοχή του αντιβραχίου. Συχνά τα πρώτα αυτά συμπτώματα αγνοούνται από τον ασθενή καθώς ερμηνεύονται ως ένα παροδικό  δυσάρεστο αίσθημα  που περνάει εύκολα με την εφαρμογή ζεστού πανω από την περιοχή.  Εν τούτοις όμως με την συνέχιση των δραστηριοτήτων ή της άσκησης η τεντονοπάθεια εξελίσσεται και ο πόνος γίνεται ποιο έντονος και ποιο συχνός. Με αποτέλεσμα την επιδείνωση της τεντονοπάθειας και την παρουσία του πόνου για μια μακρά περίοδο κατά την διάρκεια της άσκησης ή των δραστηριοτήτων μας.

Τι πρέπει να κάνουμε  

Γενικά οι τεντονοπάθειες – τενοντίτιδες δεν περνάνε ή γίνονται καλύτερα από μόνες τους. Πρέπει πρώτα να αναλυθούν  οι αιτίες και οι λόγοι που την προκαλούν,Έτσι  συνεχίζοντας την άσκηση ή τις δραστηριότητες συνήθως χειροτερεύουν. Το καλύτερο είναι να απευθυνθείτε σε έναν ειδικό ιατρό  όπως αθλήατρο , φυσιοθεραπευτή , χειροπράκτη για να γίνει διάγνωση και να σχεδιαστή ένα πλάνο θεραπείας . Στον ενδιάμεσο χρόνο θα μπορούσατε να ξεκινήσετε μια αρχική θεραπεία. Αυτή η θεραπεία θα μπορούσε να περιλαμβάνει την εφαρμογή πάγου (10 – 15 λεπτά ) μετά την άσκηση ή της δραστηριότητες και ήπιες διατάσεις των μυών του αγκώνα και του αντιβραχίου.

Τι δεν πρέπει να κάνουμε

Εάν έχει γίνει διάγνωση ή έχετε τα συμπτώματα της τεντονοπάθειας των εκτοίνωντων (Tennis Elbow), δεν πρέπει να αγνοήσετε το πρόβλημα.  Η συνέχιση των ασκήσεων και των δραστηριοτήτων σας μπορεί να εμποδίσουν την επούλωση και την επιδιόρθωση του τραυματισμένου ιστού, προκαλώντας περαιτέρω βλάβη. Εάν συμβαίνει αυτό η περίοδος της αποκατάστασης σας μπορεί να επιμηκυνθεί για μερικές εβδομάδες ή και μήνες.  Καθυστερώντας την επιστροφή σας στο αγαπημένο σας σπόρ και τις καθημερινές σας δραστηριότητες.

Θεραπεία

Αφού γίνει η διάγνωση, και εκτιμηθεί η σοβαρότητα του προβλήματος,  είναι σημαντικό ο θεραπευτής να καθορίσει το  κατάλληλο θεραπευτικό πλάνο. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει:

·         Τροποποίηση ή αποφυγή των δραστηριοτήτων και των κινήσεων που προκαλούν πόνο ( βελτίωση της τεχνικής αν πρόκειται για αθλητή)

·         Θεραπεία μαλακών ιστών (μυων κ τενοντων ), με εξειδικευμένο μασάζ σε συγκεκριμένους μύες κ τένοντες ( Orthopeadic Massage, Friction Massage )

·         Διατάσεις για να αποκτήσουν οι μυς το φυσιολογικό εύρος κινήσεις

·         Προοδευτική ενδυνάμωση μέσω εικών ασκήσεων ενδυνάμωσης.

·         Ορθοτικά μέσα για την βελτίωση της σταθερότητας της άρθρωσης κ της λειτουργίας των μυών (Kinesio Tape).

Kinesio Tape For Kids

Ecxersise program for professional mountainbikers.

Βελτιώστε την δύναμη, την αντοχή και την αντοχή  στη δύναμη, αποκτήστε καλύτερη νευρομυική συναρμογή. Προστατέψετε το σώμα σας και το μυοσκελετικό σας σύστημα από τραυματισμούς και καταπονήσεις που δέχεται από  την ορεινή ποδηλασία . Δημιουργήστε ένα δυνατό κορμό και βελτιώστε την ισορροπία σας  με εξειδικευμένες ασκήσεις αποκτώντας καλύτερο έλεγχο του σώματός σας πάνω στο ποδήλατο.

Διαστρέμματα ποδοκνημικής, οξύ & χρόνιο διάστρεμμα – Θεραπευτικές επιλογές.

Οι κακώσεις συνδέσμων στην έξω επιφάνεια του αστραγάλου και  ο τραυματισμός των εξωτερικών συνδέσμων είναι από τους ποιο συχνούς τραυματισμούς στον αθλητικό πληθυσμό  Εκτιμάται ότι αυτοί οι τραυματισμοί αποτελούν  περίπου το 25% από το σύνολο των αθλητικών τραυματισμών. 

Οξύς τραυματισμός των συνδέσμων

Η ποιο ευάλωτοι εξωτερικοί πλάγιοι σύνδεσμοι είναι ο πρόσθιος αστραγαλοπερονικός σύνδεσμος,  συχνά ακολουθείτε  μια συνδυασμένη ρήξη αυτού του συνδέσμου και του πτερνοπερονικού συνδέσμου  Άλλοι τραυματισμοί όπως ο τραυματισμός του έσω δελτοειδούς συνδέσμου είναι λιγότεροι συχνοί, αποτελώντας λιγότερο από το 10% από όλους τους τραυματισμούς. Ο μηχανισμός του τραυματισμού για τους έξω πλάγιους συνδέσμους συμβαίνει ποιο συχνά σε μία θέση πελματιαίας κάμψης ( Plantar flexion)  και ανάσπαση του έσω χείλους (Inversion). 

Η γενικές αρχές θεραπείας και η διαχείρηση ενός οξύ μιας πρόσφατης ρίξης συνδέσμου περιλαμβάνει:

• Ανάπαυση
• Ακινητοποίηση
•  Πάγο και ανάροπη θέση.

Οι τελευταίες επιστημονικές μελέτες  αποδεικνύουν πως η έγκαιρη διάγνωση, η σωστή θεραπευτική επιλογή και το κατάλληλο πρόγραμμα αποκατάστασης είναι πολύ σημαντικά για την πρόληψη της χρόνιας πλευρικής συνδεσμικής αστάθειας του αστραγάλου ( χρόνιο διάστρεμμα . Οι πρόσφατες έρευνες αποκαλύπτουν και αποδεικνύουν πως το 75% περίπου όλων των συνδεσμικών τραυματισμών στον αστράγαλο  επανεμφανίζεται και μεταπίπτει σε μια χρόνια φάση δημιουργώντας χρόνια αστάθεια στην άρθρωση με τα ανάλογα συμπτώματα και λειτουργικούς περιορισμούς στον αθλητή ή τον ασθενή. Επίσης έχει αποδειχθεί από πολλές μελέτες ότι η χρόνια εξωτερική αστάθεια της αστραγακοπτερνικής άρθρωσης μπορεί να αναπτυχθεί περίπου στο 10% με 30% σε όλους τους ασθενείς που διατηρούν ένα οξύ τραυματισμό συνδέσμου. 

Πρόληψη

Ο καλύτερος τρόπος για να θεραπεύσουμε τον  τραυματισμό των συνδέσμων είναι να εμποδίσουμε να συμβεί αυτό, αν και αυτό πρακτικά είναι αδύνατον. Παρόλα αυτά η πρόληψη μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο. Η Πρόληψη μπορεί να γίνει είτε με προπόνηση συντονισμού χρησιμοποιώντας ειδικές ασκήσεις πάνω σε  σανίδες ισορροπίας και ειδικά μαλακά δάπεδα ( Stifness)  ή με εξωτερική υποστήριξη της άρθρωσης χρησιμοποιώντας ειδικές ταινίες υποστήριξης (Kinesio Tape), νάρθηκες κ.τ.λ.

Clinical case. Foot acute injury.

Εικόνες απο κλινικό περιστατικό

Διάτρηση του δέρματος και μυική ρήξη, σε έσω γαστροκνήμιο και υποκνημίδιο.

Εφαρμογή ταινίας Kinesio Tape για την μείωση του οιδήματος, και την απορρόφηση τυχών αιματώματος. 

Ενίσχυση και υποστήριξη  στους σχετικούς μύες

Τενοντοπάθεια του επιγονατιδικού τένοντα ( Jumper Knee ).

Η τενοντοπάθεια του επιγονατιδικού τένοντα, περιγράφεται και σαν  Jumper Knne, γόνατο του άλτη. Λόγω της συχνότητας που εμφανίζεται σε αθλητές και αθλήματα που περιέχουν άλματα και αναπήδησης, όπως το μπάσκετ, βόλεϊ, άλμα εις ύψος και άλμα εις μήκος (τριπλούν). Ωστόσο η τενοντοπάθεια μπορεί να εμφανιστεί και σε αθλητικούς δραστήριους ανθρώπους στους οποίους η προπόνηση περιλαμβάνει κινήσεις με αλλαγές κατεύθυνσης αλλάζουν και οι οποίοι δεν εκτελούν άλματα και αναπήδησης.  Ο όρος τενοντίτιδα επιγονατιδικού ( ο οποίος χρησιμοποιόταν παλιότερα ) δεν είναι αληθής ούτε ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.  Η κατανόηση της παθολογίας για ους τένοντες μέσα από την επιστημονική έρευνα, δείχνει πως στον επιγονατιδικό τένοντα υπάρχουν εκφυλιστικές αλλαγές – διαταραχές στην δομή του τένοντα (Τεντονοπάθεια ), παρά φλεγμονώδεις διαταραχές και κύτταρα ( Τενοντίτιτδα ). Για αυτόν τον λόγο σε γενικές γραμμές ο σωστός όρος είναι τεντονοπάθεια του επιγονατιδικού.

Κλινικά χαρακτηριστικά

Ευαισθησία στον κάτω πόλο της επιγονατίδας

Ο ασθενή παραπονιέται για πόνο στην πρόσθια επιφάνεια του γόνατου ο οποίος επιδεινώνεται με δραστηριότητες όπως τα άλματα και αναπήδησης. Η συνηθέστερη περιοχή που εντοπίζεται η τεντονοπάθεια είναι η εν τω βάθη σύνδεση του τένοντα με τον κάτω πόλο της επιγονατίδας. Ο τένοντας είναι ευαίσθητος στην ψηλάφηση, και ιδιαίτερα στον κάτω πόλο της επιγονατίδας και στο ή πάνω στο σώμα του τένοντα. Σε αυτά τα σημεία συχνά βλέπουμε και πάχυνση του τένοντα. Συνήθως σε ασθενείς με τενοντοπάθεια επιγονατιδικού τένοντα, παρατηρούμε αδυναμία τετρακέφαλους σε σχέση μα το άλλο πόδι.

Ένας έμπειρος κλινικός μπορεί να αξιολογήσει και να προσδιορίσει τους προδιαθεσικούς παράγοντες, όπως είναι η μυική βράχυνση του τετρακέφαλου, και τον οπίσθιων μηριαίων, η μυική αδυναμία του γαστροκνήμιου ή η μη φυσιολογική εμβιομηχανική της λεκάνης, της επιγονατοδομηριαίας άρθρωσης και του άκρου πόδα.

Θεραπευτικές επιλογές

Η συντηρητική ( μη χειρουργική ) θεραπευτική προσέγγιση της τενοντοπάθειας του επιγονατιδικού τένοντα απαιτεί τις κατάλληλες ασκήσεις ενδυνάμωσης, μείωση των φορτίσεων, Διόρθωση της εμβιομηχανικής ( λανθασμένα πρότυπα κίνησης) και την θεραπεία των μαλακών ιστών.

Μείωση των φορτίσεων : Τροποποίηση των δραστηριοτήτων και διόρθωση της λανθασμένης  εμβιομηχανική των αρθρώσεων

Ένας τρόπος για να μειωθούν οι φορτίσεις πάνω στον επιγονατιδικό τένοντα χωρίς να παραμείνει αδρανής ο αθλητής να τροποποιήσουμε τις δραστηριότητες του και να διορθώσουμε τα λανθασμένα πρότυπα κίνησης. Έτσι εάν  είναι ικανός μπορεί να συνεχίσει να παίζει και να κάνει την προπόνηση, κάνουμε όμως τροποποιήσεις στο πρόγραμμά του. Μειώνοντας τη ποσότητα των αλμάτων, αναπηδήσεων, τον σπριντ που κάνει και τις ώρες προπόνησης που κάνει την εβδομάδα. Εμβιομηχανικές μελέτες αποκαλύπτουν πως   περίπου το 40% της ενέργειας από μια προσγείωση ( από κάποιο άλμα ή πήδημα ), μεταδίδεται κεντρικά.  Η  ποδοκνημική και οι μύες τις γάμπα παίζουν σπουδαίο ρόλο ως απορροφητικές  στην αρχική  φόρτιση που αναπτύσσεται κατά την προσγείωση και τελικά μεταδίδεται στο γόνατο. Επομένως η γάμπα και όλες αυτές οι αρθρώσεις πρέπει να λειτουργούν καλά για να εμποδίσουν την περίσσια και υπερβολική  φόρτιση  στον επιγονατιδικό τένοντα. Επίσης η καλύτερη τεχνική στην φάση της  προσγείωσης μπορεί να μείωση την φόρτιση στον επιγονατιδικό τένοντα. Η διόρθωση της λανθασμένης εμβιομηχανικής απαιτεί την αξιολόγηση των ανατομικών και των λειτουργικών ανωμαλιών. 

Λειτουργικές βιομηχανικές  ανωμαλίες που επι - φορτίζουν τον επιγονατιδικό τένοντα

Ανελαστικότητα των οπίσθιων μηριαίων, της λαγονοκνημιαίας ταινίας, των μυών της γάμπας, περιορισμένο εύρος κίνησης της ποδοκνημικής, αδυναμία των μυών του τετρακέφαλου και του γαστροκνήμιου.  Έτσι δημιουργούνται λανθασμένα  πρότυπα κίνησης τα οποία οδηγούν στην κούραση και την μη φυσιολογική κίνηση φωτίζοντας περαιτέρω των επιγονατιδικό τένοντα.  Επομένως χρειάζεται μια λεπτομερής αξιολόγηση των περιφερειακών και κεντρικών μυών σε ασθενής με τεντονοπάθεια επιγονατιδικού.

Θεραπεία μαλακών ιστών.

 

• Λειτουργική μάλαξη στον τετρακέφαλο,και στους μύες της γάμπας.

• Εξουδετέρωση Trigger Point στον γαστροκνήμιο.

• Friction Massage στον επιγονατιδικό τένοντα

Friction Massage στον επογονατιδικό τένοντα

Η  Εγκάρσια Μάλαξη (Cyriax) στοχεύει στην κινητοποίηση των μαλακών ιστών και στη μείωση του εντοπισμένου μυϊκού σπασμού, ιδιαιτέρα μετά από κάποιο τραυματισμό. Βοηθάει στην απορρόφηση του οιδήματος, συμβάλει στην ευκαμψία του ουλώδους  ιστού και τη μείωση της τοπικής ευαισθησίας.

Θεραπευτική άσκηση

Έκκεντρη προπόνηση πάνω σε κατκλινή επιφάνεια για τον επιγονατιδικό τένοντα.  15 επαναλήψεις, δύο φορές την ημέρα για 12 εβδομάδες.

        

Αυχενικό Σύνδρομο ή Πόνος στον αυχένα. Η σωστή θεραπευτική προσέγγιση.

Συζητώντας με ανθρώπους οι οποίοι έχουν δυσλειτουργίες και πόνο στον αυχένα, ρωτώντας τους τι έχουν ή από τη πάσχουν συχνά ακούω να μου λένε « έχω αυχενικό σύνδρομο, πάσχω από αυχενικό σύνδρομο » η φράση αυτή είναι εκτός από  λανθασμένη γενική και αόριστη.  Ο όρος Αυχενικό σύνδρομο δεν είναι μια συγκεκριμένη πάθηση,  αλλά αναφερόμαστε σε μια ομάδα συμπτωμάτων – ενοχλημάτων γύρω από τον αυχένα που μπορεί να περιλαμβάνουν πόνο στον αυχένα, δυσκαμψία ( δυσκολία κίνησης ),  μειωμένη κινητικότητα του αυχένα, πόνο ο οποίος να αντανακλά στο άνω μέρος της πλάτης, στον ώμο τα χέρια και τα δάχτυλα, νευραλγίες ( μουδιάσματα κ.τ.λ. ) , πονοκέφαλο ( αυχενογενή ) και ζάλη.

Όλα αυτά τα συμπτώματα ανεξάρτητα από το αίτιο το οποίο τα προκαλεί ονομάζονται αυχενικό σύνδρομο.  Η αιτιολογία αυτών των συμπτωμάτων μπορεί να ποικίλει από άτομο σε άτομο.  Δηλαδή υπάρχουν διάφορες αιτίες  οι οποίες μπορεί να προκαλούν τα συμπτώματα και τις ενοχλήσεις σε έναν ασθενή. 

Ένας υπάλληλος γραφείου, νιώθει πόνο στον αυχένα, δυσκαμψία, μειωμένη κινητικότητα στις κινήσεις του αυχένα και  ένταση στο άνω μέρος της πλάτης.  

Αντίστοιχα ένας επαγγελματίας τερματοφύλακας, με καλό μυικό σύστημα παραπονιέται στο τέλος του αγώνα για πόνο στον αυχένα, δυσκολία σε κάποιες από τις κινήσεις του αυχένα, και μειωμένη κινητικότητα αυτών των κινήσεων

Δύο διαφορετικοί άνθρωποι με τα ίδια συμπτώματα, η αιτιολογία τους είναι όμως η ίδια ?

Μερικές από της αιτίες που μπορούν να προκαλέσουν  πόνο στον αυχένα:

Στάδια φθοράς του δίσκου

• Εκφυλισμός των αρθρώσεων του δίσκου η οποία με την πάροδο του χρόνου οδηγεί σε

            α) Ρήξη του ινώδη δακτυλίου στον δίσκο

            β) Προβολή του δίσκου (protrusion), Πρόπτωση – Κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου          ( Herniation)

           γ) Εκφυλισμός (degeneration) των άτυπων αρθρώσεων (lusca), και των αρθρώσεων Facet.

• Στένωση σπονδυλικού σωλήνα
• Λανθασμένη στάση κεφαλής και μυικές ανισορροπίες στην περιοχή 
• Whishplash τραυματισμός.

Whishplash Τραυματισμός

Είναι αρκετά σημαντικό τόσο για τον ασθενή όσο και για τον θεραπευτή μέσω μιας λεπτομερής αξιολόγηση και  κλινικής εξέτασης του ασθενή να προσδιορίσει τις αιτίες και να αναλύσει τους παράγοντες που οδηγούν στην συγκεκριμένη κλινική κατάσταση με τα ανάλογα συμπτώματα. Ο στόχος μας είναι να θεραπεύσουμε την αιτία του προβλήματος και όχι μόνο τα συμπτώματα.  Έτσι εφαρμόζουμε ένα πλάνο θεραπείας και αποκατάστασης με τεχνικές που επιλέγονται προσεχτικά κάθε φορά, ανάλογα με την αιτία που τα προκαλεί και χρειάζεται να θεραπεύσουμε.

Παραδείγματα από θεραπευτικές διαδικασίες και τεχνικές για την ανακούφιση του πόνου και την βελτίωση της κινητικότητας στον αυχένα.

Οι τεχνικές τις έλξεις στον αυχένα συχνά ανακουφίζουν τον ασθενή από τον πόνο στον αυχένα, ο οποίος μπορεί να προκαλείτε από μια κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου, η οποία μπορεί να πιέζει και το αντίστοιχο νεύρο προκαλώντας μούδιασμα στο χέρι. Με την εφαρμογή της έλξης αποσυμπιέζονται οι σπόνδυλοι, ανοίγουν τα μεσοσπονδύλια τρίμματα, απελευθερώνονται τα νεύρα όπου περνούν από μέσα και έτσι εξαλείφονται τα συμπτώματα και τα μουδιάσματα στα χέρια.

Απελευθέρωση του Α.Τραπεζοειδή ( Orthopaedic Massage)

Εξειδικευμένο Ορθοπεδικό μασάζ, για την απελευθέρωση και χαλάρωση των ινιακών μυών, συχνά αυτοί οι μύες βρίσκονται σε ένταση και βράχυνση, προκαλώντας πόνο πολλές φορές η αιτία των πονοκεφάλων μπορεί να είναι η δυσλειτουργία αυτών των μυών.

Ο εκφυλισμός των αρθρώσεων( αρθρίτιδα ), και τα οστεόφυτα που δημιουργούνται ανάμεσα στις αρθρώσεις του αυχένα, έχει σαν αποτέλεσμα την μείωση της κινητικότητας του αυχένα και την δυσκολία στο να πραγματοποιήσουμε διάφορες κινήσεις της κεφαλής. Οι τεχνικές κινητοποίησης και οι χειρισμοί ( Mobilization, Manipulation), όπως λέγονται έχουν σκοπό να βελτιώσουν και να αποκαταστήσουν την κινητικότητα του αυχένα. Ο ασθενής μπορεί πλέον να κινήσει το κεφάλι του προς όλες τις κατευθύνσεις χωρίς πόνο ή δυσκολία στην κίνηση.

Πρόγραμμα θεραπευτικών ασκήσεων, για την την βελτίωση της λειτουργικότητας, της δύναμης, αντοχής και κινητικού ελέγχου της περιοχής της πλάτης και του αυχένα.

Ασκήσεις ενδυνάμωσεις για την Οστεοαρθρίτιδα Ισχίου ( Β)

Ασκήσεις για την ενδυνάμωση των μυών του ισχίου.

Ασκήσεις για το μεγάλο γλουτιαίο και τους οπίσθιους μηριαίους μύες

Αρχική θέση

Τελική θέση


Μπορείτε να εκτελέσετε την άσκηση αυτή δυναμικά ( με κίνηση  3 Χ 15 ) ή ισομετρικά ( χωρίς κίνηση 10 Χ 30 sec ).

Αρχική θέση





Τελική θέση




Μπορείτε να εκτελέσετε την άσκηση αυτή δυναμικά ( με κίνηση  3 Χ 15 ) ή ισομετρικά ( χωρίς κίνηση 10 Χ 30 sec ).

Κρατήστε την σπονδυλική σας στήλη ίσια, στηριχτείτε στο εμπρός σας πόδι με ελαφρός λυγισμένο το γόνατο. Το αριστερό πόδι τεντωμένο σπρώχνεται προς τα πίσω

Μπορείτε να εκτελέσετε την άσκηση αυτή δυναμικά ( με κίνηση  3 Χ 15 ) ή ισομετρικά ( χωρίς κίνηση 10 Χ 30 sec ).

Άσκηση για την ενδυνάμωση του μεγάλου γλουτιαίου

Τοποθετήστε την μπάλα περίπου κάτω από τον ομφαλό σας διατηρήστε ίσια την σπονδυλική σας στήλη, λυγίστε το γόνατο και σπρώξτε το πόδι προς τα πάνω προς το ταβάνι, προσέξτε ώστε να μην επηρεάζει η κίνηση την σπονδυλική στήλη. Εκτελέστε την άσκηση δυναμικά 3 Χ 15 σε κάθε πόδι.

Ενδυνάμωση μέσου γλουτιαίου

Ισομετρική ενδυνάμωση μέσου γλουτιαίαου, 10 επαν. Χ 10 sec κρατάμε σ αυτήν την θέση.

Μπορείτε να εκτελέσετε την άσκηση αυτή δυναμικά ( με κίνηση  3 Χ 15 ) ή ισομετρικά ( χωρίς κίνηση 10 Χ 10 sec ). 

* Ο μέσος γλουτιαίος παίζει σημαντικό ρόλο, κατά τις φάσεις της βάδισης και την σταθερότητα της λεκάνης. Αναστολή η αδυναμία αυτού του μύ μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργία και δυσκολία της βάδισης, αλλά και πόνο  στην οσφυική μοίρα της σπονδυλικής στήλης  (μέση).

Ενδυνάμωση Προσαγωγών

Ισομετρική ενδυνάμωση προσαγωγών πιέζουμε την μπάλα προς τα μέσα 10 επαν Χ 30 sec

Αρχική θέση

Τελική θέση

Μπορείτε να εκτελέσετε την άσκηση αυτή δυναμικά ( με κίνηση  3 Χ 15 ) ή ισομετρικά ( χωρίς κίνηση 10 Χ 30 sec ).  

Ασκήσεις κινητικού ελέγχου - Λειτουργικές ασκήσεις.

Οι ασκήσεις κινητικού ελέγχου είναι σημαντικό να υπάρχουν στο πρόγραμμα αποκατάστασης, οι ασκήσεις αυτές έχουν σκοπό να βελτιώσουν την ποιότητα και τον έλεγχο της κίνησης ώστε να προστατεύονται οι αρθρώσεις αλλά και να αποτρέπονται οι εκ νέου τραυματισμοί της συγκεκριμένης  περιοχής του σώματος. Επίσης οι λειτουργικές κινήσεις προσαρμόζουν το σώμα του ασθενή ή του ασκούμενου σε σύνθετες κινήσεις που χρησιμοποιεί κατά της καθημερινές του δραστηριότητες έτσι αυτές η κινήσεις γίνονται καλύτερα και ευκολότερα με αποτέλεσμα την συνολική βελτίωση της λειτουργικότητας και της απόδοσης του κάθε ατόμου. 

Παραδείγματα ασκήσεων κινητικού ελέγχου. Στις ασκήσεις αυτές είναι απαραίτητη η καθοδήγηση από τον ειδικό για τον λόγο αυτό δεν αναλύονται περαιτέρω. 

Αρχική θέση

Τελική θέση