Extream TRX Work Out !!

ΚΗΛΗ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

Η σπονδυλική μας στήλη αποτελείτε από τους σπονδύλους (οστά), τους μεσοσπονδύλιους δίσκους, οι οποίοι βρίσκονται ανάμεσα στους σπονδύλους, τα νεύρα, το νωτιαίο μυελό, τους συνδέσμους και μύες που την περιβάλουν. Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος αποτελείτε από τον ινώδη δακτύλιο (περιφερικά), και τον πηκτοειδή πυρήνα (κέντρο). Η μετακίνηση του πηκτοειδή πυρήνα του δίσκου προς την περιφέρεια και προς τον ινώδη δακτύλιο (πρόπτωση), αυτή η παραπάνω μετακίνηση μπορεί να προκαλέσει μηχανική  πίεση στον ινώδη δακτύλιο προκαλώντας πόνο από τον ερεθισμό των νευρικών απολήξεων που βρίσκονται στην περιφέρεια του ινώδη δακτυλίου ή αν είναι σημαντική προκαλεί πίεση στις αντίστοιχες νευρικές ρίζες. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα πόνο τοπικά ή μπορεί να αντανακλά και να διαχέεται στο γλουτό και τα κάτω άκρα. Μπορεί να υπάρξει ρήξη του ινώδη δακτυλίου από τον πηκτοειδή πυρήνα με αποτέλεσμα το περιεχόμενό του να έρχεται σε επαφή με το εξωτερικό περιβάλλων της Σ.Σ προκαλώντας φλεγμονή. Λόγω της φλεγμονώδους αντίδρασης δημιουργείται οίδημα το οποίο οδηγεί στην πίεση των νευρικών ριζών ή άλλων ευαίσθητων δομών της περιοχής προκαλώντας έντονο πόνο.  

Τι συμπτώματα - χαρακτηριστικά έχει ένας άνθρωπος με κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου ?

• Πόνο στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης ή πόνο που αντανακλά στον γλουτό και τα κάτω άκρα.
• Μουδιάσματα – τσιμπιές με συγκεκριμένη κατανομή στα κάτω άκρα ή παραισθησία.
• Μυϊκό σπασμό της περιοχής – Trigger point
• Μειωμένη δύναμη σε συγκεκριμένους μύες των κάτω άκρων.
• Μειωμένη κινητικότητα της οσφυϊκής μοίρας (π.χ. κάμψη).
• Πλάγια κλίση του κορμού προς τη μια πλευρά.

Πως μπορεί να βοηθηθεί ένας ασθενής με κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου με εναλλακτικές θεραπείες:

Τεχνικές κινητοποίησης.

Οι τεχνικές  κινητοποίησης αποτελούνται από ήπιες  κινήσεις της περιληφθείσας άρθρωσης,  στην κατεύθυνση στην οποία είναι περιορισμένη. Επίσης χρησιμοποιούνται  κινήσεις από τα χέρια του θεραπευτή για αποσυμπιεστή της σπονδυλικής στήλης.  

Τεχνικές μυϊκής χαλάρωσης (Orthopaedic Massage, Neuromuscular Therapy, Myofascial Release.)

Η διαδικασία  μυϊκής  χαλάρωσης ή μυϊκής διέγερσης αποτελούνται από την ήπια διάταση στον περιληφθέντα μυ που έχει την υπερβολική ένταση, ή τις επαναλαμβανόμενες συστολές του μυός που είναι σε υπερβολική  χαλάρωση.  Οι ήπιες τεχνικές  δακτυλικής πίεσης μπορεί να εφαρμοστεί στον πόνο των trigger point. Η μυϊκή χαλάρωση μπορεί επίσης να επιτευχθεί με διάφορες τεχνικές μασάζ όπως Myofascial release, Therapeutic Massage κ.α.

Ασκήσεις σταθεροποίησης

Η σταθεροποίηση  και οι  αισθητικό - κινητικές ασκήσεις έχουν ως σκοπό να εκπαιδεύσουν το κεντρικό νευρικό σύστημά σας,  να βελτιώσουν τη σταθερότητα της σπονδυλικής στήλης έτσι η  σπονδυλική  σας στήλη προστατεύεται μέγιστα κατά τη διάρκεια των καθημερινών σας  δραστηριοτήτων.

Κατάλληλη εργονομία

Ο εργασιακός χώρος και οι συμβουλές τρόπου ζωής σχεδιάζονται για να εξετάσουν τους παράγοντες στη διατροφή και την εργασία σας, το σπίτι ή τις ψυχαγωγικές δραστηριότητες που διαιωνίζουν τις δυσλειτουργίες  της σπονδυλικής στήλης που οδηγούν σε τραυματισμό και πόνο στην πλάτη. 

Η φιλοσοφία των θεραπευτικών μας μεθόδων.

1. Προσδιορισμός της παθολογίας ή του τραυματισμένου ιστού.  Δηλαδή ο πόνος προέρχεται από οστά (αρθρίτιδα),μύες, τένοντες (τενοντοπάθειες), συνδέσμους (ρήξη, διάστρεμμα), νεύρα ποια είναι η δομή που δυσλειτουργεί. Αυτό επιτυγχάνετε με την λήψη ιστορικού και αξιολόγηση - λειτουργική εξέταση τους ασθενούς.
2. Προστασία του τραυματισμένου ιστού. Στόχος μας είναι να αποφορτίσουμε τον τραυματισμένο ιστό (μύες, τένοντα, σύνδεσμο, οστό, δίσκο ή νεύρο), προκειμένου να ξεκινήσει η διαδικασία της επούλωσης και της αναγέννησης του τραυματισμένου ιστού. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί  με ειδικές ασκήσεις αποσυμπίεσης, με την χρήση ειδικών ταινιών που εφαρμόζονται στην περιοχή του προβλήματος και με την σωστή αρθρική ευθυγράμμιση. 
3. Ανάπλαση και αναγέννηση των ιστών. Αυτό επιτυγχάνεται με ειδικές τεχνικές που εφαρμόζονται από τον θεραπευτή ( Orthopaedic Massage, Myofascial Release. κ.α ), όπως είναι η κιντητοποίση των αρθρώσεων και κατάλληλες θεραπευτικές ασκήσεις, που θα παρέχουν τα κατάλληλα ερεθίσματα για την επισκευή και αναγέννηση του ιστού είτε αυτός είναι μύες, τένοντας, χόνδρος, δίσκος ή σύνδεσμος.
4. Φόρτιση και ενδυνάμωση του ιστού.  Αυτό επιτυγχάνεται αρχικά μέσω ειδικών ασκήσεων με τη σωστή δοσολογία προπόνησης (συγκεκριμένος αριθμός σετ και επαναλήψεων ). Για παράδειγμα όταν ο ιστός έχει επουλωθεί θα πρέπει να αποκτήσει ξανά την αντοχή στην ελαστικότητα, να αντέχει στην πίεση και τα φορτία που δέχεται από της καθημερινές δραστηριότητες ή σπορ του ατόμου.

Οι ασκήσεις πρέπει να είναι σχεδιασμένες σε σωστή δοσολογία όσον αφορά τα σετ και τις επαναλήψεις ώστε να επιτευχθεί η αντοχή, δύναμη, συντονισμός, εκρηκτικότητα - μυική ισχύς και ταχύτητα. Κάθε ιδιότητα σχεδιάζεται διαφορετικά. Για παράδειγμα για να βελτιώσουμε την αντοχή, οι ασκήσεις  εκτελούνται χρησιμοποιώντας υψηλό αριθμό επαναλήψεων και χαμηλή αντίσταση. Αντίθετα για να βελτιώσουμε την δύναμη, οι ασκήσεις εκτελούνται χρησιμοποιώντας μικρό αριθμό επαναλήψεων και υψηλή αντίσταση.   

Πρόγραμμα ασκήσεων για την οσφυαλγία - ισχιαλγία.

Δυναμώστε την σπονδυλική σας στήλη και ανακουφίστε την μέση σας απο τον πόνο.

Ο πόνος στην μέση είναι ένα κοινό σύμπτωμα που έχει επιπτώσεις στο  80 - 85% των ανθρώπων για κάποιο διάστημα στη ζωή τους. Η σοβαρότητα μπορεί να κυμανθεί από την απλή ενόχληση ως την σημαντική ανικανότητα. Υπάρχουν διάφορες πιθανές αιτίες του πόνου στην μέση συμπεριλαμβανομένης, της υπέρχρησης, λανθασμένα πρότυπα κίνησης και στάσης και  τραυματισμός από την ανύψωση ενός αντικειμένου.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο πόνος στην μέση μπορεί να θεραπευτεί αποτελεσματικά, εάν η σωστή μέθοδος υιοθετείται. Εντούτοις, υπάρχει μια ευρεία ποικιλία παραγόντων που μπορεί να συμβάλει στον πόνο στην μέση. Για να θεραπευτεί επιτυχώς ο πόνος στην μέση, αυτοί οι παράγοντες πρέπει να προσδιοριστούν και να θεραπευτούν δεδομένου ότι έχουν επιπτώσεις σε κάθε άτομο.

Ειδικευμένο πρόγραμμα για ανθρώπους με προβλήματα και πόνους στην μέση
Αυτό είναι ένα πρόγραμμα για τους ανθρώπους που έχουν (χρόνιο) πόνο στην μέση και για τους ανθρώπους που θέλουν να αποφύγουν την εμπειρία του μελλοντικού πόνου στην μέση. Αυτό είναι ένα πρόγραμμα για όλους τους ανθρώπους που θέλουν να αποκτήσουν μια δυνατή σπονδυλική στήλη ώστε να κάνουν τις εργασίες τους και να εκτελούν τις καθημερινές τους δραστηριότητές χωρίς πόνο.

Στόχος του προγράμματος είναι η σπονδυλική σταθεροποίηση και η ενδυνάμωση της σπονδυλικής στήλης συνολικά, έτσι ώστε να μειωθεί ο πόνος στη μέση και τα συχνά επεισόδια πόνου στην μέση.
   Το πρόγραμμα αυτό έχει διάρκεια πέντε ωριαίων συνεδριάσεων. Περιλαμβάνοντας :

1.  Εκπαίδευση και προπόνηση με ασκήσεις κινητοποίησης της σπονδυλικής στήλης, όπου θα βελτιώσουν την κίνηση της Σ.Σ, και του σώματος.
2.  Εκπαίδευση και προπόνηση με ασκήσεις σταθεροποίησης, που σκοπό έχουν να σταθεροποιήσουν - δυναμώσουν την Σ.Σ.  Σ’ αυτό το μέρος θα μάθετε  πως να εκπαιδεύσετε - ενδυναμώσετε τους βαθύ μύες της σπονδυλικής στήλης (Εγκάρσιο κοιλιακό, πολυσχιδή και  μύες του πυελικού σας εδάφους. Μύες του πυρήνα ). Οι μύες αυτοί είναι σημαντικοί για την σταθερότητα και την σωστή λειτουργία της σπονδυλικής στήλης.
3. Εκπαίδευση και προπόνηση με διατατικές ασκήσεις και ασκήσεις χαλάρωσής για τους μύες της Σ.Σ, οι ασκήσεις αυτές έχουν σκοπό να βελτιώσουν την ευλυγισία της Σ.Σ, ώστε οι κινήσεις μας να γίνονται ποιο άνετα, και επίσης να την αποφορτίζουν από την ένταση των καθημερινών μας δραστηριοτήτων. 

Οι ασκήσεις αυτές σκοπό έχουν να κάνουν τη σπονδυλική στήλη πιο δυνατή και ελαστική, απαλλάσσοντας την από τα χρόνια προβλήματα και πόνους της μέσης και των αρθρώσεων,  βελτιώνοντας την συνολική δύναμη – αντοχή και λειτουργικότητα της σπονδυλικής στήλης και του κορμού σας.
  Το πρόγραμμα βασίζεται  στην κατανόηση της λειτουργίας της σπονδυλικής στήλης και των μυών της. Με αυτήν την κατανόηση της σπονδυλικής λειτουργίας, είμαστε σε θέση να αναπτύξουμε  αποτελεσματικότερα προγράμματα άσκησης που εκπαιδεύουν - γυμνάζουν τους  μύες  για τις συγκεκριμένες λειτουργίες τους.

Θεραπευτική Άσκηση - Προφύλαξη και αποκατάσταση

S(scientific) T(therapeutic) E(exercise) P(progressions)

(Επιστιμονική - Προοδευτική - Θεραπευτική - Άσκηση ).



Η θεραπευτική άσκηση είναι μια προσέγγιση που σχεδιάστηκε για να βοηθήσει την επισκευή, αναγέννηση και ενδυνάμωση συγκεκριμένων ιστών, όπως οστών, χόνδρων, συνδέσμων, κολλαγόνο και δίσκο. Τα προγράμματα της θεραπευτικής άσκησης βασίζονται σε θεμελιώδεις αρχές της ιστολογία του συγκεκριμένου ιστού, τη φυσιολογία της άσκησης, της παθοφυσιολογίας του μυοσκελετικού συστήματος και της αρθρικής εμβιομηχανικής. Η Θ.Α. είναι μια ολοκληρωμένη προσέγγιση που απαιτεί εξειδικευμένη εκπαίδευση.
 Η Θ.Α αποτελείται από δύο φάσεις συνήθως:
Φάση 1:
 Αυτή είναι η φάση, η οποία επικεντρώνεται στην ανακούφιση μείωση και εξάλειψη του πόνου, την μείωση του οιδήματος, της φλεγμονής και την αύξηση της κυκλοφορίας.  Στόχος επίσης είναι η αποκατάσταση της συντονισμένης κίνησης των σχετικών αρθρώσεων και η σταθεροποίηση τους, ώστε να κινούνται γύρο από τους φυσιολογικούς άξονες κίνησης τους.
Φάση 2
   Αυτή είναι η φάση της αποκατάστασης της λειτουργικότητας, η οποία επικεντρώνεται στην αύξηση της αντοχής/δύναμης των ιστών σε επίπεδα που αντιστοιχούν στις απαιτήσεις των δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής. Στην φάση αυτή εστιάζουμε στο να επιτευχθεί το πλήρες εύρος κίνησης της άρθρωσης, η αντοχή, η δύναμη και μυική ισχύς.


  Η θεραπευτική άσκηση μας δίνει πραγματικά αποτελέσματα . Συνήθως οι ασθενείς θα παρατηρήσουν μια διαφορά προς το καλύτερο ακόμη και μετά τις πρώτες 1-2 συνεδρίες.  Ιδιαίτερα σε παθήσεις όπως η αρθρίτιδα οι εκφυλιστικές αλλοιώσεις των αρθρώσεων, τα οξεία διαστρέματα των συνδέσμων και οι μυικές θλάσεις  ανταποκρίνονται πολύ καλά από νωρίς στα προγράμματα θεραπείας τους. 

ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ

 Ο πονοκέφαλος είναι ένας από τους πιο κοινούς λόγους που ένα άτομο συμβουλεύεται κάποιο γιατρό. Είναι επίσης, σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα, η ποιό κοινή περίπτωση για την οποία οι άνθρωποι είναι δυσαρεστημένοι με τη θεραπεία που έχουν λάβει.

Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι πονοκέφαλων, και ο πιο κοινός είναι πονοκέφαλοι και ημικρανίες έντασης (από τη συστολή μυών). Ανεξάρτητα από τον τύπο πονοκέφαλου, η αποτελεσματική θεραπεία αρχίζει με τον προσδιορισμό των παραγόντων οι οποίοι είναι μοναδικοί σε κάθε ασθενή με μια σαφή διάγνωση.

Η θεραπεία εκείνων που πάσχουν από πονοκέφαλο περιλαμβάνει την προσπάθεια να ανιχνευθούν εκείνοι οι ειδικοί παράγοντες που περιλαμβάνονται στην ανάπτυξη του προβλήματος κάθε ατόμου. Στη συνέχεια μια στρατηγική που είναι εξατομικευμένη σε κάθε ασθενή και έχει ως σκοπό να διορθώσει αυτούς τους παράγοντες σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη έκταση. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη θεραπεία σε κέντρο εναλλακτικής ιατρικής μόνο, ή μπορεί να περιλαμβάνει τη θεραπεία από κοινού με έναν άλλο ειδικό ιατρό που προσφέρει τις ιατρικές υπηρεσίες όπως ένας νευρολόγος κ.τ.λ.

Ποιός είναι ο ποιό κοινός τύπος πονοκεφάλου ?

Συνήθως ένα άτομο που πάσχει από τους πονοκέφαλους θα έχει είτε τον τύπο πονοκέφαλου έντασης είτε τον τύπο πονοκέφαλου ημικρανίας. Εντούτοις, η διάκριση μεταξύ αυτών των τύπων πονοκέφαλου δεν είναι τόσο απλή όσο φαίνεται. Στην πραγματικότητα, μερικοί ειδικοί θεωρούν ότι δεν υπάρχει καμία πραγματική διάκριση μεταξύ αυτών των τύπων πονοκέφαλου αλλά, μάλλον, όλοι μοιράζονται μια κοινή ελλοχεύουσα αιτία που έχει διάφορους διαφορετικούς συμβαλλόμενους παράγοντες.

Πονοκέφαλος έντασης

Οι πονοκέφαλοι έντασης αναφέρονται μερικές φορές ως πονοκέφαλοι συστολής - σύσπασης των μυών. Είναι ο πιο κοινός τύπος πονοκέφαλων και μπορούν να γίνουν αισθητοί οπουδήποτε στο κεφάλι, στον κρόταφο αλλά και το μέτωπο που είναι οι συχνότερες περιοχές. Συνδέονται επίσης με αίσθηση συμπίεσης στο κεφάλι ή το κρανίο. Δεν συνδέονται χαρακτηριστικά με άλλα συμπτώματα όπως η ναυτία, το μούδιασμα ή οι οπτικές παραισθήσεις αλλά μπορούν να επιδεινωθούν από τη συναισθηματική πίεση.

Πονοκέφαλος τύπου ημικρανίας

Οι πονοκέφαλοι ημικρανίας είναι συνήθως σοβαρότεροι από τους πονοκέφαλους έντασης και εμφανίζονται γενικά με επιθέσεις που μπορούν να διαρκέσουν από μερικές ώρες έως μερικές ημέρες. Συνοδεύονται συχνά και από άλλα συμπτώματα όπως η ναυτία, ο εμετός, η αυξανόμενη ευαισθησία στο φως και τον ήχο, το μούδιασμα ή η ψυχρότητα στα χέρια ή η δόνηση. Σε μερικές περιπτώσεις, ο ασθενής βιώνει μια αύρα - μια περίοδος 10 - 30 λεπτών που προηγούνται του πονοκέφαλου κατά τη διάρκεια του οποίου το πρόσωπο βιώνει τα συμπτώματα όπως ακανόνιστες γραμμές ή σύντομες λάμψεις στα μάτια τους, παράξενες μυρωδιές,  και την δυσκολία ομιλίας  ή το μούδιασμα.

Υπάρχουν άλλοι, λιγότερο κοινοί, τύποι πονοκέφαλων που πρέπει να εξεταστούν για μια κατάλληλη διάγνωση της διαταραχής του πονοκέφαλου που υπάρχει. Μερικοί από τους σημαντικότερους είναι:

Οι πονοκέφαλοι <<δέσμης>> εμφανίζονται «δέσμες» που μπορούν να εμφανιστούν για ημέρες, εβδομάδες ή μήνες σε έναν χρόνο, κατόπιν να εξαφανιστούν μέχρι και ένα έτος ή και περισσότερο.

Οι κροταφικοί αρτηριακοί πονοκέφαλοι προκαλούνται από την φλεγμονή μιας αρτηρίας και εμφανίζονται στα πλάγια του κεφαλιού.

Οι πονοκέφαλοι κόλπων προκαλούνται από τη μόλυνση κόλπων (π.χ. ιγμορίτιδα)

Επιπλέον, οι περισσότερες ενδεχόμενες σοβαρές αιτίες του πόνου στο κεφάλι πρέπει να ληφθούν υπόψη. 

Πως μπορεί ο πονοκέφαλος να σχετίζεται με τον αυχένα ?

Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, υπάρχουν διάφοροι διαφορετικοί παράγοντες οι οποίοι συμβάλουν και οι οποίοι οδηγούν στην ανάπτυξη του πονοκέφαλου έντασης, ημικρανίας, ή των μικτών τύπων πονοκέφαλων. Ένας από εκείνους είναι η δυσλειτουργία της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Αυτό μπορεί να αποτελείτε από την αρθρική δυσλειτουργία, στην οποία οι αρθρώσεις του αυχένα χάνουν την φυσιολογική κινητικότητά τους. Από την  δυσλειτουργία των μυών, στην οποία οι μύες του αυχένα γίνονται είτε υπερβολικά σφιχτοί είτε υπερβολικά χαλαροί. Συνήθως, ένας συνδυασμός αυτών εμφανίζεται, και το αποτέλεσμα είναι ο πόνος. Αυτός ο πόνος μπορεί να γίνει αντιληπτός στον αυχένα ή μπορεί να αναπτυχτεί αναφερόμενος πόνος, αναγκάζοντας τον πόνο να γίνει αντιληπτός στο κεφάλι.

Πως μπορεί ο αναφερόμενος πόνος από τον αυχένα να προκαλεί πονοκέφαλο ?

Η περιοχή στον εγκέφαλο στον οποίο τα νεύρα  αισθάνονται τον πόνο στο κεφάλι στέλνουν τα σήματά τους στην ίδια περιοχή στην οποία τα νεύρα αισθάνονται τον πόνο στον αυχένα στέλνοντας τα σήματα τους προς τον εγκέφαλο. Λόγω αυτού, ο εγκέφαλος δεν είναι  πάντα ικανός να εντοπίσει ακριβώς από που ο πόνος προκύπτει. Αυτό, συνδυάζεται με τους άλλους παράγοντες που συμβάλλουν στον πονοκέφαλο έντασης και ημικρανίας, αναγκάζοντας τον πόνο να γίνει αντιληπτός πρώτιστα στο κεφάλι.

Ποιοι είναι οι άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στον πονοκέφαλο;

Εκτός από τη δυσλειτουργία στον αυχένα, οι περισσότερες περιπτώσεις πονοκέφαλου περιλαμβάνουν μια διαταραχή στον έλεγχο των χημικών ουσιών και των αιμοφόρων αγγείων του εγκεφάλου. Η λεπτή ισορροπία που υπάρχει στον εγκέφαλο μπορεί να αλλάξει, οδηγώντας στις περιπτώσεις που είναι ευνοϊκοί για την ανάπτυξη του πονοκέφαλου. Εάν αυτές οι περιπτώσεις συνδυάζονται με την παρουσία δυσλειτουργίας στον αυχένα, η πιθανότητα της ανάπτυξης του πονοκέφαλου γίνεται πολύ αυξανόμενη.

Υπάρχουν οποιαδήποτε άλλα συστατικά που είναι σημαντικά στην ανάπτυξη του πονοκέφαλου;

Υπάρχουν ορισμένοι δευτερεύοντες παράγοντες που μπορούν να συμβάλουν στον πονοκέφαλο, ή μπορούν να είναι προδιαθετικοί παράγοντες για ένα επεισόδιο πονοκέφαλου. Αυτοί περιλαμβάνουν το άγχος, τη συναισθηματική αναστάτωση ή ορισμένα τρόφιμα όπως τη σοκολάτα ή το κόκκινο κρασί. Επίσης, οι ορμόνες, οι οποίες είναι σχετικές με τον εμμηνορροϊκό κύκλο, μπορούν να διαδραματίσουν έναν σημαντικό ρόλο στις γυναίκες.

Πως θεραπεύεται ο πονοκέφαλος ?

 Λειτουργώντας ομαδικά οι φυσιοθεραπευτές - χειροπρακτική με γιατρούς άλλων ειδικοτήτων και αφού έχει γίνει μια διαφορική διάγνωση για τις αιτίες και τους παράγοντες οι οποίοι συμβάλουν στους πονοκεφάλους. Στοχεύοντας πρώτιστα στην θεραπεία της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης καθώς επίσης και στους δευτερεύοντες παράγοντες που προαναφέρθηκαν.

  Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει μια ή άλλες τις τεχνικές που ακολουθούν

Spinal Mobilization Technique

Ο σπονδυλικός χειρισμός αποτελείται από ήπια κινητοποίηση της περιληφθείσας άρθρωσης στην κατεύθυνση στην οποία είναι περιορισμένη και μπορεί να περιλαμβάνει την εφαρμογή σύντομων, γρήγορων κινήσεων σε εκείνη την κατεύθυνση. Σε πολλές περιπτώσεις, οι γρήγορες κινήσεις δεν χρησιμοποιούνται, αλλά μάλλον, αργές κινήσεις κινητοποιήσεις χρησιμοποιούνται.

 "Muscle Relaxation / Stimulation Technique

Η διαδικασία  μυϊκής χαλάρωσης ή μυϊκής διέγερσης αποτελούνται από την ήπια διάταση στον περιληφθέντα μυ που έχει την υπερβολική ένταση, ή τις επαναλαμβανόμενες συστολές του μυός που είναι σε σε υπερβολική χαλάρωση. Οι  τεχνικές δακτυλικής πίεσης μπορούν να εφαρμοστούν για την εξουδετέρωση των trigger point. Η μυϊκή χαλάρωση μπορεί επίσης να επιτευχθεί με διάφορες τεχνικές μασάζ όπως Myofascial release, Orthopeadic  Massage κ.α.

Stabilization / Sensorimotor Exercises

Η σταθεροποίηση ή οι αισθητικο - κινητικές ασκήσεις έχουν ως σκοπό να εκπαιδεύσουν το κεντρικό νευρικό σύστημά σας,  να βελτιώσει τη σταθερότητα της σπονδυλικής στήλης έτσι ο αυχένας σας προστατεύεται μέγιστα κατά τη διάρκεια των καθημερινών σας  δραστηριοτήτων.

Εργονομία

Ο εργασιακός χώρος και οι συμβουλές τρόπου ζωής σχεδιάζονται για να εξετάσουν τους παράγοντες στη διατροφή και την εργασία σας, στο σπίτι ή τις ψυχαγωγικές δραστηριότητες που διαιωνίζουν τις δυσλειτουργίες που οδηγούν στους πονοκέφαλους. 

Το σχέδιο θεραπείας που αναπτύσσεται για το συγκεκριμένο πρόβλημά σας μπορεί να περιλάβει μια ή περισσότερες από αυτές τις προσεγγίσεις, και μπορεί να περιλάβει και άλλες επίσης. 

Μυϊκές ανισορροπίες 2

Υπάρχουν δύο αιτίες  για τις μυικές ανισορροπίες. Η πρώτη είναι  βιομηχανικές αιτίες από επαναλαμβανόμενες κινήσεις προς μία κατεύθυνση ή παρατεταμένες στάσεις. Οι μηχανικές αιτίες της μυίκής ανισορροπίας έχουν  από τον Κένταλ και Sahrmann. Η δεύτερη αιτία είναι μια νευρομυϊκή ανισορροπία που οφείλεται στη προδιάθεση ορισμένων μυικών ομάδων που είναι είτε βραχοιμένοι ή αδύναμοι. Η νευρομυϊκή προσέγγιση αναφέρθηκε από τον Janda, και βασίζεται σε πρότυπα κινήσεων που εξελίσσονται από τη γέννησή μας. Ο Δρ Janda παρατήρησε ότι οι μυικές ομάδες των «τονικών» μυών είναι επιρρεπείς σε σφίξιμο και βράχοινση και η μυικές ομάδες των «φασικών «μυών  είναι επιρρεπής σε αδυναμία.

Τονικοί μύες (Βραχοιμένοι )	Φασικοί μύες ( Αδύναμοι)
Γαστροκνήμιος	Περονιαίος
Πρωσαγωγοί	Πρόσθιος κνημιαίος
Οπίσθιοι μηριαίοι	Έσω πλατύς, Έξω πλατύς
Ορθός μηριαίος	Μεγάλος κ μέσος γλουτιαίος
Λαγονωψωίτης	Εγκάρσιος κοιλιακός
Τείνων την πλατεία περιτονία	Πολυσχιδής
Απιοειδής	Πλάγιοι κοιλιακοί
Ιερωνωτιαίοι	Ορθός κοιλιακός
Υπνιακοί	Πρόσθιος οδοντωτός
Τετράγωνος οσφυικός	Ρομβοειδής
Μείζων και ελλάσων θωρακικός	Κάτω και μέσος τραπεζοειδής
Πλατύς ραχιαίος	Βαθεί καμπτήρες του αυχένα
Άνω τραπεζοειδής
Στερνοκλειδομαστοειδής/Σκαληνοί
Ανελτήρας της ωμοπλάτης

Όταν υπάρχει μυική ανισορροπία αυτό μπορεί να είναι μια σοβαρή αιτία του πόνου στις αρθρώσεις. Ο Δρ. Janda εντόπισε τρία συγκεκριμένα σύνδρομα μυικής ανισορροπίας που σχετίζονται με χρόνιο μυοσκελετικό πόνο. Αυτά είναι το

1.Upper Crossed Syndrome

2.Lower Crossed Syndrome

3.Layer Syndrome

Μυϊκές ανισορροπίες

ή ποσο σημαντική είναι η μυική ισορροπία

Η Ανθρώπινη κίνηση, ο τρόπος που περπατάμε, που στεκόμαστε όρθιοι και γενικά  οι εκτέλεση των δραστηριοτήτων μας  απαιτεί μια μυική ισορροπία ως προς το μήκος και τη δύναμη μεταξύ  των ( αντίθετων) μυικών ομάδων  που περιβάλλουν μια άρθρωση. Η Φυσιολογικές ποσότητες δύναμης μεταξύ των αντίθετων  μυικών ομάδων, δηλαδή η φυσιολογική δύναμη μεταξύ ανταγωνιστή και πρωταγωνιστή ΄μυ είναι απαραίτητες για να διατηρήσουν τα οστά τοποθετημένα στο κέντρο της άρθρωσης γύρω από ένα φυσιολογικό άξονα κίνησης κατά την διάρκεια της κίνηση. Αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί ως « μυική ισορροπία ». Από την άλλη πλευρά, « μυική ανισορροπία », εμφανίζεται όταν οι μυικές ομάδες ( αντίθετες, πρωταγωνιστές – ανταγωνιστές ) κινούν την άρθρωση  σε διαφορετικές κατευθύνσεις γύρω από ένα μη φυσιολογικό άξονα της κίνησης λόγω της διαφοράς της δύναμης που έχουν ( ο ένας δυνατός ο άλλος αδύναμος ) ή του μήκους και της έντασης λόγω σφιξίματος ( Όταν ένας μυς είναι πολύ σφιχτός, η άρθρωση έχει την τάση να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση και περιορίζεται προς την αντίθετη κατεύθυνση καθώς αυτή είναι συνήθως «η πορεία με την μικρότερη αντίσταση». Για παράδειγμα στην άρθρωση στο γόνατο, ο τετρακέφαλος και οι οπίσθιοι μηριαίοι  εκτελούν αντίθετες κινήσεις. Μια ανισορροπία μεταξύ των δύο θα μπορούσε να θέσει υπερβολική πίεση στην άρθρωση. Οι σφιχτοί οπίσθιοι μηριαίοι  δεν θα επέτρεπαν την πλήρη έκταση στο γόνατο, το οποίο με την σειρά του θα μπορούσε να θέσει επιπλέον πίεση στον τετρακέφαλο μυ ( αδύναμο τετρακέφαλο αφού δεν θα εργάζεται σε όλο το εύρος της κίνησης του την έκταση δηλ. ) και την επιγονατίδα όπου τελικά θα έχουμε επιπλέον τριβές της επιγονατίδας πάνω στην άρθρωση, με αποτέλεσμα τον πόνο στο γόνατο και την πρώιμη φθορά στο γόνατο.

    Οι μυικές ανισορροπίες μπορεί να χαρακτηριστούν από πλευρά σε πλευρά (δεξιά, αριστερά) ή από εμπρός προς τα πίσω (αγωνιστή, ανταγωνιστή) με διαφορές στο μήκος των μυών ή την δύναμη. Τα περισσότερα μυοσκελετικά σύνδρομα πόνου προκαλούνται από διαφορές ή μυικές ανισορροπίες, στους μυς που περιβάλλουν την άρθρωση εμπρός πίσω, και όχι από διαφορές από πλευρά σε πλευρά. 


...συνεχίζεται

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΥΟΣΚΕΛΕΤΙΚΩΝ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΩΝ

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ:  ΑΞΙΟΛΟΓHΣΗ – ΔΙΟΡΘΩΣΗ – ΕΠΑΝΕΚΤΙΜΗΣΗ

Η λειτουργική προπόνηση έχει τις ρίζες της στην αποκατάσταση των τραυματισμών του μυοσκελετικού συστήματος.  Η λειτουργική προπόνηση αποσκοπεί στην διόρθωση και τη βελτίωση των λανθασμένων σχεδίων κίνησης. Αυτά τα λανθασμένα σχέδια κίνησης όταν υπάρχουν για μεγάλο χρονικό διάστημα οδηγούν σε τραυματισμούς και μυικές ανισορροπίες στο μυοσκελετικό σύστημα.  Ένα μέρος της  λειτουργικής προπόνησης είναι η αξιολόγηση της ποιότητας και των χαρακτηριστικών της κίνησης, με συγκεκριμένα ενεργητικά τεστ από τον ασθενή βρίσκοντας  τα δυσλειτουργικά ή επώδυνα σχέδια κίνησης. Η μείωση των επώδυνων κινήσεων αποτελεί τον πρώτο στόχο της θεραπείας. Συχνά, η πιο αποτελεσματική θεραπεία είναι εκείνη η οποία θεραπεύει την επώδυνη κίνηση ή  δυσλειτουργία.

Κλινική αξιολόγηση και διόρθωση των λανθασμένων σχεδίων κίνησης (Α.Δ.)

   Οποιαδήποτε διόρθωση της δυσλειτουργίας που βρίσκουμε στην επαν -  αξιολόγηση μειώνει την μηχανική ευαισθησία του ασθενούς στον πόνο. Φυσικά, είναι καλύτερο εάν η διόρθωση είναι με ασκήσεις, έτσι ώστε ο ασθενής να μπορεί να τις εκτελέσει και μόνος του. Η (Α.Δ) είναι σημαντική για τη συμπεριφορά και την  μείωση του πόνου σε ασθενείς που πάσχουν από επίμονο πόνο. Ο ασθενής είναι συνήθως φοβισμένος και αποφεύγει την κίνηση. Είναι μονίμως σε εγρήγορση σχετικά με τον πόνο του και νιώθει να απειλείτε από πολλές δραστηριότητες. Για να μειωθεί ο "φόβος της απειλής» από τον πόνο, ο ασθενής πρέπει να έχει μια "προοδευτική προσαρμογή» σε φόβους και ερεθίσματα σύμφωνα με τις οδηγίες του ιατρού ή θεραπευτή του. Όταν η δυσλειτουργία διορθώνεται με την εκπαίδευση - προπόνηση η λειτουργία βελτιώνεται και στις περισσότερες περιπτώσεις ο ασθενής θα βιώσει πραγματικά την μείωση από τις μηχανικές ευαισθησίες.

    Με την ακολουθία της λειτουργικής προπόνησης ο ασθενής είναι ικανός να μειώσει τους φόβους, πεποιθήσεις και τα πιστεύω του και αυτή η αλλαγή  μειώνει το επίπεδο του πόνου του. Καθώς η αντοχή του βελτιώνεται στις δραστηριότητες του, το επίπεδο του πόνου του μειώνεται και το σφίξιμο από τον χρόνιο πόνο αρχίζει να χαλαρώνει.


Λειτουργική προπόνηση

    Ακολουθώντας την λειτουργική αξιολόγηση, επιλέγουμε συγκεκριμένο ασκησιολόγιο το οποίο είναι ασφαλές για τον ασθενή αλλά επίσης αλλάζει την λειτουργικότητα (προς το φυσιολογικό ) του ασθενή. Στόχος μας είναι να αναπτύξουμε νέα μοντέλα κίνησης (μέσω του νευρικού συστήματος) που θα ενισχύσουν όχι μόνο την εμπιστοσύνη του  ασθενεί (αυτό-αποτελεσματικότητα), αλλά και την ικανότητα του για καλύτερο κινητικό έλεγχο. Για να επιτευχθεί αυτό πρέπει να εργαστούμε στο <<όριο των δυνατοτήτων των ασθενών μας».

Οι ασκήσεις μπορεί να αρχίσουν από το έδαφος , όπως η σανίδα. Στη συνέχεια θα εξελιχθούν σε  πιο λειτουργικές κινήσεις.